Facebook
...............................................PRZEZ CHRYSTUSA, Z CHRYSTUSEM I W CHRYSTUSIE, PRZEZ WIARĘ I CHRZEST DO ŚWIADECTWA ......................................
........................"Powinno się być jak chleb, który dla wszystkich leży na stole z którego każdy może kęs dla siebie ukroić i nakarmić się jeśli jest głodny." - "Patrzę na Jezusa w Jego Eucharystii. Czy jego miłość obmyśliła coś jeszcze piękniejszego? Skoro jest Chlebem i my bądźmy chlebem. Skąpy jest ten, kto nie jest jak On." - ŚW. BRAT ALBERT
.........................................................1917 - 2017
  • Start
  • ROZWAŻANIA CODZIENNE
4 STYCZEŃ • 1J 3, 7-10 • Ps 98 • J 11, 35-42 Z Ewangelii według św. Jana Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: «Oto Baranek Boży». Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: «Czego szukacie?». Oni powiedzieli do Niego: «Rabbi - to znaczy: Nauczycielu - gdzie mieszkasz?». Odpowiedział im: «Chodźcie, a zobaczycie». Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata…
3 STYCZNIA • 1J 2, 29 - 3, 6 • Ps 98 •J 1,29-34  Z Ewangelii według św. Jana Jan zobaczył Jezusa, podchodzącego ku niemu, i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem Ducha, który zstępował z nieba jak gołębi­ca i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym". Ja to…
Z Ewangelii według świętego Jana Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: «Kto ty jesteś?», on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: «Ja nie jestem Mesjaszem». Zapytali go: «Cóż zatem? Czy jesteś EIiaszem?». Odrzekł: «Nie jestem». «Czy ty jesteś prorokiem?». Odparł: «Nie!». Powiedzieli mu więc: «Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?». Odpowiedział: «Jam głos wołającego na pusty­ni: Prostujcie drogę Pańską», jak powiedział prorok Izajasz. A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zaczęli go pytać, mówiąc do niego: «Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?». Jan im tak odpowiedział: «Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie,…
Środa II tygdonia Adwentu CZYTANIA MSZALNE Jak świat światem ludzie wciąż ze sobą walczą. Wojny mię­dzy państwami, narodami, plemionami. Kłótnie w małżeństwie, rodzinie i sąsiedztwie. Bójki na ulicach, stadionach, w szkołach. Zdobywanie nowych terenów i obrona własnej przestrzeni ży­ciowej. Posiadanie władzy nad innymi i zabieganie o własną su­werenność. Wymuszanie swojej racji, jak i opór przed złama­niem osobistego światopoglądu. Wciąż trwa walka. Człowiek nieustannie walczy. Jednak historia ludzkości, konkretnych mo­carstw, a przede wszystkim konkretnych ludzi pokazuje, że żad­ne zwycięstwo nie jest ostateczne. Żaden podbój nie trwa wiecz­nie. Przyjdzie chwila, kiedy zwycięzca zostanie pokonany. Na­dejdzie czas, kiedy uzurpator będzie obalony. Pojawi się osoba, która siłą odbierze laur zwycięstwa. Jeśli więc to wszystko wiemy, to dlaczego mimo to wal­czymy? Dlaczego chwytamy w dłoń…
Wtorek II tygodnia Adwentu LITURGIA SŁOWA Doskonale znamy Jezusową przypowieść o zagubionej owcy. Ze wzruszeniem wyobrażamy sobie Dobrego Pasterza, który po­dejmuje niebezpieczną wędrówkę w poszukiwaniu tej jednej, odłączonej. Podziwiamy dobroć serca i ofiarność Pasterza, który nie kalkuluje, czy więcej warte są owe pozostałe posłuszne owieczki, lecz z bijącym, zatroskanym sercem szuka tej jednej odłączonej. Nie mamy wątpliwości, że Zbawiciel, opowiadając tę przypowieść, mówi o sobie samym. Jednak dzisiaj, kiedy oczyma duszy wybiegamy ku Bożemu Narodzeniu, a w uszach słyszymy słowa proroka Izajasza „Przy­gotujcie na pustyni drogę dla Pana, wyrównajcie na pustkowiu gościniec naszemu Bogu" (Iz 40,3), spójrzmy na tę historię z in­nej strony. Zadajmy sobie pytanie: dlaczego owa owca odłączyła się od stada? Z jakiego powodu odeszła od wspólnoty, do…
Poniedziałek II tygodnia Adwentu CZYTANIA MSZALNE Wśród różnych lęków i obaw, które kryją się w naszych ser­cach, nie brakuje strachu przed chorobą. Jedni ludzie czynią wiele zabiegów, aby zachować zdrowie. Inni szafują tym bezcennym da­rem nie licząc się ze zgubnymi skutkami swej nieroztropności. Dla wszystkich chwila zetknięcia się z brutalną prawdą o kruchości swego zdrowia jest bolesna. Są choroby, których można uniknąć stosując się do wskazówek lekarzy. Jednak nie brakuje i takich, które przychodzą niespodziewanie i nie są owocem zaniedbań. Jedne można leczyć, operować, na inne nie znaleziono jeszcze le­karstwa. Boimy się chorób ciała, które niosą cierpienie, lecz jesz­cze gorszymi wydają się nam choroby psychiczne, które zabierają trzeźwość myślenia, pamięć, a nierzadko także świadomość. Oprócz tych wszystkich przypadłości są jeszcze…
Sobota I tygodnia Adwentu CZYTANIA MSZALNE „Nikt nie jest samoistną wyspą, każdy stanowi ułamek lądu, część kontynentu” - te słowa angielskiego poety Johna Donne'a są doskonale znane wielu z nas. W obrazowy sposób opisują one nasze wzajemne społeczne relacje. Żyjemy wśród życzliwych nam ludzi. Codziennie spotykamy różne osoby, w pracy, na uli­cy, w sąsiedztwie. Część z nich doskonale znamy, inne spotyka­my przelotnie, nie brakuje także rzeszy osób anonimowych, dla nas obojętnych. Bywają chwile, kiedy wolelibyśmy od wszyst­kich ludzi uciec. Bywają też sytuacje, kiedy mamy wszystkiego dość. Doznane krzywdy, niesprawiedliwość, kłamstwa i zdrady, obmowa i przekleństwo, wykorzystywanie naszej dobroci i nie­dotrzymywanie obietnic. To wszystko irytuje, wręcz denerwuje i zniechęca do zacieśniania wzajemnych więzi. Jednak każdy z nas musi przyznać, że to,…
Piątek I tygodnia Adwentu CZYTANIA Trwamy w adwentowym oczekiwaniu na radość narodzenia Pana naszego Jezusa Chrystusa. Oczyma duszy przenosimy się do Ziemi Świętej, gdzie brzemienna Maryja wraz z Józefem oczeku­ją na narodziny Syna Bożego. W uszach brzmią nam słowa ad­wentowego proroka - św. Jana Chrzciciela, który wzywa, abyśmy prostowali ścieżki naszego życia. Pamiętamy o jego upomnieniu, aby się opamiętać i odrzucić drogę zła, grzechu i niewierności, gdyż jak owa siekiera przystawiona do pnia, zbliża się chwila po­żegnania z tym światem, gdy trzeba będzie Bogu zdać sprawę ze swego życia. W ten adwentowy kontekst wpisuje się dzisiejsze słowo Bo­że. Oto prorok Izajasz zapowiada dni, kiedy to niewidomi przej­rzą na oczy, głuchoniemi usłyszą, a sprawiedliwi zatriumfują. Te znaki dziać się będą, gdy…
Czwartek I tygodnia Adwentu CZYTANIA Gromadzimy się wokół Chrystusowego ołtarza w tym szcze­gólnym czasie radosnego oczekiwania na Boże Narodzenie. Zo­stawiając za drzwiami świątyni nasze codzienne obowiązki, sku­piamy swą uwagę na słowie Bożym, pragniemy zatopić myśli w modlitwie, umocnić swą wiarę i wrócić do swych domostw z Bożym błogosławieństwem. Nasza tu obecność jest wyznaniem wiary, miłości oraz wdzięczności za wszystko, co Pan uczynił w naszym życiu. Właśnie. Co Pan uczynił w naszym życiu? Co otrzymaliśmy od Boga? Jakie dary stały się naszym udziałem? Ile zawdzięcza­my Opatrzności? Te pytania winny cisnąć się nam na usta, kiedy słuchamy dzisiejszej Ewangelii. Chrystus Pan wzywa nas do peł­nienia woli Ojca Niebieskiego. Jezus zachęca, abyśmy swe życie budowali na trwałym fundamencie Ewangelii. To jest fundament, który…
Środa I tygodnia Adwentu CZYTANIA W codziennym zabieganiu, spełnianiu swych obowiązków znaleźliśmy czas dla Chrystusa. Odłożyliśmy niedokończone rozmowy, wygospodarowaliśmy czas na tę Mszę św. Co nas przywiodło dziś, w dniu pracy, do świątyni? Jaki jest powód na­szej obecności na dzisiejszej Eucharystii? Jakie intencje nas tu dziś przywiodły? Odpowiedź wydaje się oczywista. Przybyliśmy do świątyni, aby spotkać się z Chrystusem, wyznać naszą wiarę oraz przed­stawić Bożemu Majestatowi swoje intencje: troski i zmartwienia, wdzięczność oraz prośbę o Boże błogosławieństwo, pretensje za doznane krzywdy, jak i uwielbienie Pana za otrzymane dobro. Przywiodła nas dziś do świątyni miłość do Jezusa. Stajemy przed ołtarzem Pana w duchu wiary w prawdziwą oraz realną obecność Chrystusa Pana w Eucharystii. Gromadzimy się na adwentowej Mszy Św., aby słuchać…
Wtorek I tygodnia Adwentu CZYTANIA Żyjemy w świecie nauki, wiedzy, informacji. Wciąż pod­nosimy swe kwalifikacje zawodowe. Zdobywamy wiedzę, która ułatwia nam życie. Jest w nas pragnienie poznawania praw rządzących życiem i przyrodą. Doskonale zdajemy sobie sprawę, że informacja jest bezcennym dobrem, które procentować bę­dzie w przyszłości. Pragniemy być ludźmi mądrymi, roztropnymi, którzy będą potrafili sami pokierować swym życiem. Czujemy się bezpiecznie, kiedy życiowe zdarzenia nas nie za­skakują, gdyż zdobyta wiedza oraz życiowa mądrość pomagają wyjść z największych nawet opresji. Jakże więc dziwnie brzmią dla nas słowa Chrystusa z dzi­siejszej Ewangelii: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i zie­mi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a ob­jawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie” (Łk 10,21). Czyżby tymi…
Poniedziałek I tygodnia Adwentu CZYTANIA Rozpoczęliśmy święty czas Adwentu. Codzienne obo­wiązki, praca, zajęcia wymuszają na nas koncentrację i skupie­nie. Jednak wśród tych wszystkich, jakże ważnych i angażują­cych naszą uwagę spraw, pragniemy odnaleźć inną, równie ważną rzeczywistość. Adwent przypomina nam, że nasze życie jest ciągłą drogą ku Bogu i wieczności. Adwent winien nam przypominać, że najważniejszym celem naszego istnienia jest osiągnięcie świętości. Adwent w końcu jest pytaniem o miejsce Chrystusa w naszym życiu. Kim dla mnie jest Bóg? Jak silna jest moja wiara? Jak ważne jest dla mnie osiągnięcie zbawienia wiecznego? To pytania, które musimy postawić sobie na początku tego świętego czasu wyciszenia, oczekiwania i wsłuchiwania w swe serce. Adwent nie jest tylko formą przygotowania do uroczystości Bożego Narodzenia. To nie…
Słowo Boże na dziś Wtorek, 7 tygodnia Okresu Wielkanocnego J 17, 1-11a W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: «Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie wpierw, zanim świat powstał. Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś,…
Słowo Boże na dziś Piątek, 6 tygodnia Okresu Wielkanocnego ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW FILIPA I JAKUBA J 14, 6-14 Jezus powiedział do Tomasza: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście». Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy». Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: „Pokaż nam Ojca”? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje…
Słowo Boże na dziś Środa, 6 tygodnia Okresu Wielkanocnego J J 16, 12-15   ✠ Słowa Ewangelii według Świętego Jana Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi». Oto słowo Pańskie. Refleksja nad Słowem Bożym Prawda, tak jak i miłość, często nas przerasta. Do prawdy, tak jak i do miłości, trzeba wciąż dojrzewać, dorastać, dochodzić. Bywają prawdy, których w…
Słowo Boże na dziś UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY KRÓLOWEJ POLSKI J 19, 25-27  ✠ Słowa Ewangelii według świętego Jana Obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. Oto słowo Pańskie. Refleksja nad Słowem Bożym Fragment Ewangelii przeznaczony na dzisiejszą uroczystość przenosi nas na Golgotę. Miejsce, w którym drzewo krzyża połączyło sobą w jedno cierpienie Chrystusa i ból Jego Matki. Treść tego wydarzenia przedstawia św. Jan bez uciekania się do wyszukanych środków stylistycznych. Podaje prosty opis sytuacji: "A…
Strona 1 z 6