Facebook
...............................................PRZEZ CHRYSTUSA, Z CHRYSTUSEM I W CHRYSTUSIE, PRZEZ WIARĘ I CHRZEST DO ŚWIADECTWA ......................................
........................"Powinno się być jak chleb, który dla wszystkich leży na stole z którego każdy może kęs dla siebie ukroić i nakarmić się jeśli jest głodny." - "Patrzę na Jezusa w Jego Eucharystii. Czy jego miłość obmyśliła coś jeszcze piękniejszego? Skoro jest Chlebem i my bądźmy chlebem. Skąpy jest ten, kto nie jest jak On." - ŚW. BRAT ALBERT
.........................................................1917 - 2017
sobota, 02 kwiecień 2016 05:55

Homilia na Uroczystość Zwiastowania Pańskiego - Nie lękaj się

Oceń ten artykuł
(2 głosów)

maryjaWcześniej, bądź później; o świcie, albo o zmierzchu; w roztańczeniu, albo w ekstazie – przyjdzie Pan. Przyjdzie do niedowiarka i do wierzącego. Przyjdzie i rozjaśni to, co zakryte, i tchnie nadzieje tam, gdzie jej już może dawno nie było.

Jest cichy, pokorny, spokojny. I pewnie też dlatego na wstępie powie: „Nie lękaj się”. Pewnie też dlatego tak często będzie powtarzał, te właśnie słowa do Piotra i Marii Magdaleny, przed i po zmartwychwstaniu. Dziwne, że właśnie owo wezwanie: „Nie lękaj się” zepnie klamrą całe posłanie Mesjasza.

Tak – przychodzi Bóg, jako Ten, „który nie łamie trzciny nadłamanej, który nie gasi knotka o nikłym płomieniu”. Przyjdzie i powie: Znalazłeś łaskę u Boga. On daje łaskę zawsze, każdemu; bez względu na to, kto kim jest, i co ze sobą przynosi. Powie każdemu: Przestań się lękać, bo właśnie znalazłeś łaskę.

A więc przestań się szarpać, a więc przestań się niepokoić, bo przecież nawet, gdyby uczynili zamach na twoje ciało, to duszy zabrać nie mogą.

Przyjdzie, jako Ten, który powierzy ci Siebie. I pewnie dlatego mówi: „Poczniesz i porodzisz...”. Zdumiewające. Bóg powierza się człowiekowi. Bóg oddaje się w ręce człowieka – tak, jak rzecz; tak, jak coś, co mogę ze sobą zabrać i ponieść daleko.

I wcale nie potrzeba Mu wielkich słów, ani wielkich deklaracji; raczej trzeba tylko serca prostego, czystego; raczej potrzeba Mu tylko uśmiechu i dobrego słowa.

I tak oto zamieszkuje Bóg w ludzkich sercach. I to chyba właśnie dlatego mówi przy Zwiastowaniu: „Bóg z nami” – „Emmanuel”. Ten, który się powierzył człowiekowi, od człowieka nie odchodzi. Bóg z nami, wbrew wszystkiemu i wbrew wszystkim, którzy się potrafią ciągle, cynicznie uśmiechać, i którym się wydaje, że ruszą z posad bryłę tego świata.

Bóg jest z nami. Emmanuel. I któż przeciw nam? I kto nas może odłączyć od miłości Jezusa Chrystusa?

„Jak się to stanie?” – pytam ja, człowiek słaby, człowiek tak często się potykający, zanurzony w tym wiecznym, ciągłym upadaniu. A On mówi: Duch przyjdzie, zstąpi na ciebie. Bo każdy, kto został dotknięty przez Boga, ten też jest otoczony Jego miłością, i temu przecież już nic stać się nie może.

„Fiat” – niech się tak stanie; niech tak będzie, że Bóg zacznie mieszkać w moim sercu. Niech się tak stanie, że serce zostanie przepełnione nadzieją, przeogromną nadzieją; taką, której nie wymażą żadne potęgi tego świata.

„Fiat” – niech się tak stanie. „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego”.

Takie jest to Zwiastowanie Roku Pańskiego 2016. Oto przyszedł Mesjasz do naszych serc. I aż się chce krzyczeć: „Oto idę... w zwoju księgi napisano o Mnie, abym spełniał wole Twoją, Boże”. Oto idę... Może niepozornie, może czasem upadając... i gdzieś tam, na dnie serca powoli dochodzi go głosu wielkie wołanie: „Wielbi dusza moja Pana...”. AMEN.

 

Czytany 1011 razy

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.