Facebook
...............................................PRZEZ CHRYSTUSA, Z CHRYSTUSEM I W CHRYSTUSIE, PRZEZ WIARĘ I CHRZEST DO ŚWIADECTWA ......................................
........................"Powinno się być jak chleb, który dla wszystkich leży na stole z którego każdy może kęs dla siebie ukroić i nakarmić się jeśli jest głodny." - "Patrzę na Jezusa w Jego Eucharystii. Czy jego miłość obmyśliła coś jeszcze piękniejszego? Skoro jest Chlebem i my bądźmy chlebem. Skąpy jest ten, kto nie jest jak On." - ŚW. BRAT ALBERT
.........................................................1917 - 2017
III. ZNISZCZONE SUMIENIE HERODA   1. Przebaczające spojrzenie Chrystusa Wędrując za Chrystusem w stronę Kalwaryjskiego wzgórza, za­trzymamy się głównie na spotkaniu Chrystusa z tetrarchą Ga­lilei - Herodem. Chciałbym jednak zaznaczyć, że w opisie wydarzeń, jakie miały miejsce między pojmaniem Chrystusa a do­tarciem na dwór Heroda, św. Łukasz, mówiąc o zaparciu się Pio­tra na dziedzińcu Kajfasza, podaje dwie wiadomości, których nie znajdujemy w innych Ewangeliach. Pierwsza dotyczy czasu, jaki Piotr spędził na dziedzińcu Kajfasza. Po dwóch zaparciach jesz­cze przez długą chwilę pozostawał na dziedzińcu. Łukasz notuje: „Po upływie prawie godziny jeszcze ktoś inny począł zawzięcie twierdzić: ,Na pewno i ten był razem z Nim; jest przecież Gali­lejczykiem'. Piotr zaś rzekł: ,Człowieku, nie wiem, co mówisz'. I w tej chwili, gdy on…
IV. PIŁAT UWIKŁANY W POLITYKĘ Tydzień temu zwróciłem uwagę na spotkanie Chrystusa z He­rodem, na miłość, którą Chrystus wyraził najcięższym słowem, ja­kie można skierować do człowieka - słowem milczenia. Dziś pragnę zatrzymać się na spotkaniu Chrystusa z Piłatem. Św. Łu­kasz, który jest w tym roku przewodnikiem naszych pasyjnych kazań, głębiej niż pozostali Ewangeliści odkrył prawdę o histo­rycznym wymiarze Ewangelii. On ukazał, że wydarzenia zbawcze są ściśle związane z historią tego świata, ze wszystkimi doczesny­mi wymiarami historii ludzkości. I dlatego dba on o to, by zazna­czyć, w jakim momencie historii cesarstwa rzymskiego Bóg Wcie­lony wkracza w dzieje ludzkości. To on w rozdziale drugim po­daje, że wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisać ludność. De­kret wydany w Rzymie, w stolicy cesarstwa, decyduje o…
V. W TROSCE O ZBAWIENIE KOBIETY Św. Łukasz wyprowadził nas już z Chrystusem z pretorium Pi­łata i prowadzi na górę Kalwarię. On jeden spośród Ewangelistów mówi o spotkaniu Chrystusa z kobietami na krzyżowej drodze. Ósma stacja Drogi Krzyżowej jest oparta na relacji św. Łukasza. Zanim jednak przedstawię treść nauki stanowej, jaką Chrystus wygłosił do kobiet zdążając na Kalwarię, muszę wcześniej przy­pomnieć, że św. Łukasz zwraca szczególną uwagę na udział ko­biet w ewangelicznych wydarzeniach. Jesteśmy przyzwyczajeni do odczytywania Ewangelii prawie; wyłącznie przez pryzmat dwunastu Apostołów, których Chrys­tus miał obok siebie i przygotowywał do objęcia władzy w Kościele. Pamiętajmy, że Ewangelie to niezwykle krótki zapis. Można usiąść w niedzielę po południu i przeczytać od deski do deski wszystkie cztery relacje Ewangelistów, a…
VI. KRZYŻ ŹRÓDŁEM ZBAWIENIA 1. Miłość przebaczająca Wędrując razem ze św. Łukaszem docieramy dziś na szczyt Kalwarii, do źródła zbawienia. Pragniemy spotkać się ze Zbawi­cielem, który do ostatniego momentu swoją zbawczą miłością obejmuje wszystkich ludzi, szczególnie zaś troszczy się o zbawie­nie tych, którzy są blisko. Św. Łukasz notuje: „Gdy przyszli na miejsce, zwane ,Czaszką’ ukrzyżowali tam jego i złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie. Lecz Jezus mówił: ,Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią'. Potem po­dzielili między siebie Jego szaty, rzucając losy" (Łk 23, 33-34). Tylko św. Łukasz notuje słowa modlitwy przebaczenia tym, którzy Go krzyżują: „Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czy­nią". W tych słowach jest objawiona miłość zbawcza wobec tych, którzy zadają Chrystusowi…
I. ODWAGA W tym roku naszym przewodnikiem w rozważaniach pasyjnych będzie św. Jan Ewangelista. Jan pisze Ewangelię jako ostatni, uzupełnia to, co zostało już napisane. Trzeba więc dobrze znać trzy wcześniejsze Ewangelie — św. Mateusza, Marka i Łukasza, aby właściwie zrozumieć Ewangelię św. Jana. Druga trudność w jej odczytaniu polega na tym, że Jan pisze wielowarstwowo i wydarzenia historyczne mają u niego znaczenie ponadczasowe. Jaki jest cel naszych spotkań nad słowem Bożym czwartej Ewangelii? Pragniemy odnaleźć się przy Chrystusie, a razem z Nim w Kościele. Taki jest bowiem główny cel Ewangelii św. Ja­na. Spotkać Chrystusa i odkryć tajemnicę przynależności do Jego Kościoła. 1. Spotkanie w Getsemani „Jezus wyszedł z uczniami swymi za potok Cedron. Był tam ogród, do którego wszedł…
II. PRAWDA Pod przewodnictwem Jana Ewangelisty odkrywamy w tym ro­ku wielkie wartości zgromadzone przez Boga w Kościele. W Ogro­dzie Oliwnym i w sali przesłuchań przed Annaszem dostrzegliśmy blask i piękno ewangelicznej odwagi, która na przestrzeni wie­ków opromienia wielu synów Kościoła, szczególnie męczenników. Dziś razem ze św. Janem wędrujemy na dziedziniec Piłata, aby odkryć drugą wielką wartość ukrytą w Chrystusowym Kościele — prawdę. 1. Zakłamanie oskarżycieli „Od Kajfasza zaprowadzili Jezusa do pretorium. A było to wczesnym rankiem. Oni sami jednak nie weszli do pretorium, aby się nie skalać, lecz aby móc spożyć Paschę. Dlatego Piłat wy­szedł do nich na zewnątrz i rzekł: ,Jaką skargę wnosicie przeciw­ko temu człowiekowi?' " (18, 28—29). Przedstawiciele sanhedrynu i tłum oskarżycieli przyprowadzają Chrystusa do Piłata. Święty…
III. GODNOŚĆ CZŁOWIEKA Pamiętając o tym, że Ewangelia św. Jana jest wielkim trakta­tem wyjaśniającym tajemnicę Kościoła, wędrujemy w naszych pasyjnych rozważaniach śladami Chrystusa z Getsemani aż na Golgotę, odkrywając wielkie wartości ukryte w Jego Kościele. Poznaliśmy już wartość odwagi i wartość prawdy. Dziś mamy odkryć wartość człowieka. Wszystkie skarby tej ziemi, wszystkie diamenty i złoto zarówno ukryte w ziemi, jak i wydobyte, ukształ­towane w arcydzieła przez wielkich artystów, razem wzięte niczym wobec wartości jednego człowieka, nawet najmniejszego i najbardziej grzesznego człowieka. Wartość człowieka jest nie­wymierna. Podejdźmy na dziedziniec pałacu Piłata, wejdźmy do preto­rium, a następnie w tłum zgromadzony przed pałacem, aby od­kryć wartość człowieka. 1. Straszna zabawa „Wówczas Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. A żołnie uplótłszy koronę z…
IV. MIŁOŚĆ Wędrujemy z Ogrodu Getsemani aż na Kalwarię śladami Je­zusa Chrystusa, mając za przewodnika Jego umiłowanego ucznia, który pragnie nam ukazać wielkie skarby, jakie znajdują się w Chrystusowym Kościele. Ten Kościół bowiem rodzi się na Golgocie, przejmuje dzieło zbawienia Jezusa Chrystusa i będzie je kontynuował przez wieki, aż do skończenia świata. Św. Jan wskazał nam trzy wielkie wartości, które można od­kryć w Kościele: wartość odwagi, wartość prawdy i wartość god­ności człowieka. A dziś, w drodze z pretorium Piłata aż na Krzyż pragnie nam ukazać tajemnicę miłości w Kościele. 1. Nie przemoc, lecz dobroć Żydzi, kiedy zorientowali się, że Piłat chce uwolnić Jezusa Chrystusa, zawołali do niego: „Jeżeli Go uwolnisz, nie jesteś przy­jacielem Cezara. Każdy, kto się czyni królem, sprzeciwia…
V. JEDNOŚĆ Św. Jan Ewangelista aż pięć rozdziałów poświęcił przedstawie­niu tajemnicy Wieczernika. Traktuje bowiem Wieczernik jako serce Kościoła. Całe bogactwo tajemnicy Kościoła jest zawarta w jego wizji Wieczernika. Kiedy Chrystus opuszczał Wieczernik, odmówił przepiękną modlitwę Arcykapłańską, polecając cały Ko­ściół Bogu, Ojcu swojemu. W tej modlitwie zebrał to, co jest naj­ważniejsze dla Kościoła. Wszystkie te wielkie wartości, które dotychczas dostrzegliśmy, wędrując z Ogrodu Oliwnego aż na Golgotę, są zawarte w Modlitwie Arcykapłańskiej. Między innym Jezus w tej modlitwie błagał Ojca „Proszę nie tylko za nim (Apostołami) ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzy we Mnie, aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze we Mnie a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył,…
VI.Wiara w Zmartwychwstałego Mając za przewodnika św. Jana Apostoła odkrywaliśmy wielkie wartości ukryte w Kościele. Przewodnik wyjątkowo wartościowy dlatego, że jest jedynym Ewangelistą, który brał udział w egze­kucji swojego Mistrza, towarzyszył Mu aż do agonii, uczestniczył w pogrzebie, był blisko Jego Matki. Na kartach swojej Ewangelii pozwala nam bliżej poznać pierwszych członków Kościoła, oraz ich podejście do Chrystusa i do Jego śmierci. 1. Józef z Arymatei „Potem Józef z Arymatei, który był uczniem Jezusa, lecz ukry­tym z obawy przed Żydami, poprosił Piłata, aby mógł zabrać cia­ło Jezusa. A Piłat zezwolił. Poszedł więc i zabrał Jego ciało. Przy­był również i Nikodem, ten który po raz pierwszy przyszedł do Jezusa w nocy i przyniósł około stu funtów mieszaniny mirry i aloesu. Zabrali…
Strona 2 z 2